Huurverhoging van inflatie plus 3% niet oneerlijk

Geschreven door Thijs Liebregts
16 april 2026 · 3 minuten leestijd

Mag een verhuurder van een vrijesectorwoning de huur ieder jaar verhogen met de inflatie plus een vaste opslag? Een opslag van maximaal 3% bovenop de consumentenprijsindex is in beginsel geen oneerlijk beding. Dat oordeelde de Hoge Raad op 29 november 2024 (ECLI:NL:HR:2024:1780). In de praktijk zien we nog regelmatig discussie over zulke bedingen. Wat de Hoge Raad heeft beslist, leest u hierna.

Achtergrond

Veel huurovereenkomsten in de vrije sector bevatten twee regels voor de jaarlijkse huurverhoging: een indexatie volgens de consumentenprijsindex (CPI) en daarbovenop een opslag. In 2023 oordeelde de kantonrechter in Amsterdam dat zo'n opslagbeding oneerlijk kon zijn. Huurders zouden dan alle verhogingen sinds het begin van de huur kunnen terugvorderen. Omdat dit veel zaken raakte, legde de kantonrechter vragen voor aan de Hoge Raad.

Twee bedingen

De Hoge Raad stelt eerst vast dat indexatie en opslag twee afzonderlijke bedingen zijn. De indexatie compenseert de geldontwaarding. De opslag dient in de regel om kostenstijgingen boven de inflatie op te vangen en de huur in de pas te laten lopen met de waarde van de woning. De rechter toetst de opslag daarom apart, maar weegt het gezamenlijke effect van beide bedingen wel mee. Valt de opslag weg, dan blijft de indexatie dus staan.

Geen oneerlijk beding

Een huurovereenkomst voor woonruimte loopt doorgaans lang, en de verhuurder kan haar maar op beperkte gronden beëindigen. Daarom heeft de verhuurder er een gerechtvaardigd belang bij om de huur jaarlijks aan te passen. De huurder heeft er belang bij dat de huur betaalbaar blijft. Bij een opslag van maximaal 3% zijn de gevolgen voor de huurder voorzienbaar: hoe vaak de huur stijgt, hoe de verhoging wordt berekend en wat het maximum is, staat vast.

Kort gezegd: een opslag tot 3% is niet oneerlijk, behoudens bijzondere omstandigheden in het individuele geval. Over hogere percentages heeft de Hoge Raad niets beslist.

Als het beding wel oneerlijk is

Is een opslagbeding toch oneerlijk, dan laat de rechter het buiten toepassing, voor het verleden én voor de toekomst. Wat de huurder op grond van de opslag heeft betaald, is onverschuldigd betaald (artikel 6:203 BW). De huurder kan die bedragen in beginsel terugvorderen.

Vordert de verhuurder achterstallige huur, dan trekt de rechter de opslagen ambtshalve van de vordering af. Verrekenen met eerder te veel betaalde huur doet hij niet uit zichzelf; daarop moet de huurder zich beroepen. Vraagt de verhuurder ontbinding en ontruiming, dan weegt de rechter wel mee of de huurder in het verleden te veel heeft betaald (artikel 6:265 BW).

Wettelijk maximum

Een geldig opslagbeding is niet het enige dat telt. Sinds 2021 begrenst de wet ook de jaarlijkse huurverhoging in de vrije sector. Een verhoging volgens het contract mag daar niet boven uitkomen. Uiteraard moet de verhuurder dus beide toetsen doorstaan.

Conclusie

Een opslag van maximaal 3% bovenop de CPI is in beginsel toegestaan. Verhuurders met een hoger percentage in hun contracten lopen meer risico. Huurders die twijfelen over de verhogingen van de afgelopen jaren, doen er goed aan hun huurovereenkomst na te laten lopen.

Benieuwd of uw huurovereenkomst voldoet? Neem gerust contact met ons op.

LiebregtsLeistra

Waar kunnen we u mee helpen?

Contact